KerkradeHij mist zijn gezin, maar geniet van het gevoel om leading te zijn. Na drie jaar als assistent is Rob Penders bij Roda JC weer hoofdtrainer. Hij is gegroeid als coach. Met structuur als houvast, maar ook steeds meer ruimte voor gevoel. „Er is niemand die thuis op me wacht.”
Als Rob Penders ’s ochtends om een uurtje of zeven het Parkstad Limburg Stadion binnenstapt, loopt hij, nog voordat hij zijn laptop op de trainerskamer heeft gelegd, door de catacomben naar het veld. Effe checken hoe de gehavende grasmat erbij ligt, maar als hij daar dan toch staat, glijdt zijn blik vaak ook even langs de tribunes.
Dit is het theater waar hij straks als hoofdcoach langs de lijn staat, waar duizenden fans naar zíjn elftal komen kijken. „Schitterend stadion hè”, zegt Penders vanuit een skybox met uitzicht over het veld.
Rob Penders: „Ik ben weer echt leading, daar was ik naar op zoek.”
Rob Penders: „Ik ben weer echt leading, daar was ik naar op zoek.” © Bas Quaedvlieg
„Ik ben weer echt leading, daar was ik naar op zoek. Weer zelf de eindverantwoordelijkheid dragen, beslissingen nemen en een elftal naar mijn hand zetten. Dat komt niet per se voort uit bewijsdrang, denk ik. Het is vooral de uitdaging om iets neer te zetten die me trekt.”
ADVERTENTIE
De afgelopen drie jaar was hij assistent van Ron Jans bij FC Utrecht, nadat hij daarvoor een daverende entree had gemaakt als hoofdtrainer bij FC Eindhoven: derde en achtste met de bescheiden Brabantse club. De mens Rob Penders is weinig veranderd sindsdien. En de trainer? „Die is wel anders geworden, denk ik.”
Aan de zijde van Jans leerde hij hoe belangrijk het is om spelers los te laten op het veld. „Dat zit in plezier maken, weer even kind laten zijn, bij wijze van spreken dan. Maar ook in een stukje creativiteit en ze zelf zaken laten oplossen. Ze hoeven niet alles opgedragen te krijgen.”
Rob Penders: „We hebben duidelijke afspraken en daar doe ik geen concessies aan.”
Rob Penders: „We hebben duidelijke afspraken en daar doe ik geen concessies aan.” © Bas Quaedvlieg
Maar hij zag ook hoe Jans constant in gesprek bleef met zijn spelers. „Overdreven veel, in de goede zin van het woord.” De inmiddels gepensioneerde oefenmeester staat bekend als een echte peoplemanager, type vriendelijke oom.
„Elke ochtend zat hij op zijn kantoor en dan had hij hele korte gesprekjes met spelers. Eén à twee minuutjes. Boem, boem. Volgende. Over van alles. Zaken buiten het voetbal, maar soms ook specifieke situaties. Of even aanvoelen hoe iemand z’n kop staat die dag. Het was freestylen vanuit zijn ervaring als trainer. Heel leerzaam.”
Van die wegwerpgebaartjes of zo, daar kan ik heel slecht tegen.
Rob Penders
Coach Roda JC
„Ik doe het op mijn eigen manier – heb ook geen eigen kantoor, hè. In het voorbijgaan probeer ik spelers kort te bevragen. Effe contact zoeken op een ongedwongen moment. Eens in de zes à acht weken haal ik ze even bij me om over hun situatie en perspectief te praten. Puur om duidelijkheid te creëren.”
Concessies
Hij probeert steeds meer een beroep te doen op zijn gevoel, al handelt hij vaak toch op ratio. „Er zal zeker een stukje gevoel bij zitten, maar ik vind structuur heel belangrijk, zowel voor mezelf als voor spelers. Dat geeft houvast. We hebben duidelijke afspraken en daar doe ik geen concessies aan. En dan heb ik het niet over of iemand de verkeerde slippers draagt hè, dat maakt me niets uit.”
Hij is met name scherp op houding en gedrag. Dan kan de immer beheerst ogende Penders uit z’n slof schieten. „Als dat niet goed is, kan ik wel boos worden, ja. Van die wegwerpgebaartjes of zo, daar kan ik heel slecht tegen. Alles valt of staat met intentie en aandacht. Dat verlang ik van mijn spelers, en dan kun je ook snel stappen zetten.”
Rob Penders: „Ik vind structuur heel belangrijk, zowel voor mezelf als voor spelers.”
Rob Penders: „Ik vind structuur heel belangrijk, zowel voor mezelf als voor spelers.” © Ermindo Armino
Zelf is hij constant op zoek naar informatie om op te slurpen. Hij leest boeken over trainingsleer, volgt verschillende internationale platformen om nieuwe trainingsvormen te ontdekken. „Zo pik ik links en rechts dingen mee, ook om het leuk te houden voor de spelers. Ik merk dat, nu ik in m’n eentje woon, ik sneller ’s avonds nog effe de laptop openklap om een training terug te kijken, iets voor te bereiden of iets te lezen.”
Gemis
Voor het eerst in zijn carrière is Penders gescheiden van vrouw en drie kinderen (twee jongens en een meisje, van 14, 17 en 19 jaar oud). Op en neer reizen vanuit Roosendaal is onbegonnen werk en dus betrok hij een appartement in Valkenburg. „Ik wil niet meer zoveel reizen, dat heeft me in mijn periode bij Utrecht gesloopt. Elke dag drieënhalf uur in de auto, dat is killing.”
„Het is soms pittig om alleen te wonen. Ik mis ze. Iedere vader wil zijn gezin elke dag zien. We bellen veel. Voor mijn vrouw is het ook niet altijd makkelijk, zij staat er in één keer alleen voor op veel vlakken. Dat is niet altijd eenvoudig, maar ook daar gaan we uiteindelijk onze weg in vinden.”
„Voor het werk is het op zich fijn om alleen te wonen. Er zit geen druk achter van thuis om naar huis te komen. Dat geeft een soort van rust. Als ik iets langer op de club wil blijven, hoef ik me niet schuldig te voelen. Er is niemand die thuis op me wacht.”
Ontspannen
Vorige week waren zijn vrouw en jongste zoon een paar dagen op bezoek. „Dat was fijn. En zij zijn ook direct verliefd geworden op de omgeving. Als ik zelf naar huis rijd, maak ik ook vaak een blokje om, om de omgeving te ontdekken. Ik heb zelf nu een fiets besteld, zodat ik er toch iets meer opuit ga. Geen racefiets, de topsport heb ik achter me gelaten. Lekker op mijn gemak.”
Rob Penders: „Ik heb zelf nu een fiets besteld, zodat ik er toch iets meer opuit ga.”
Rob Penders: „Ik heb zelf nu een fiets besteld, zodat ik er toch iets meer opuit ga.” © Bas Quaedvlieg
Hij hoopt er zijn ontspanning te vinden. Afschakelen van de alsmaar doordenderende voetbalwereld lukt aardig, zegt hij. Eens in de twee weken heeft hij een kaartavond met vrienden die hij al een jaar of 35 kent. Een mannetje of zes.
„Maar de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het er nog niet van gekomen is, vanwege de afstand. Dat moet ik wel weer gaan inplannen. We spelen een zelfverzonnen spelletje, maar het gaat niet om het kaarten, het is vooral het samenzijn. Vroeger, in mijn spelerstijd, gingen we een biertje drinken, maar dat is toch iets minder geworden. Het zal de leeftijd zijn, haha.”
do 6 augustus 2026 om 09:12 - 6 augustus 2026 om 09:12 # 419230
Inloggen
Wachtwoord vergeten
Nieuw account maken
Word gratis lid
