Geschreven door Roger Grossegger!
Roda jc
Ik had vannacht een ongelooflijk rare droom.Voor het eerst in bijna drie jaar, had ik een kaartje voor een wedstrijd van Roda bemachtigd. Ik had het kaartje voor niks gekregen want betalen voor Roda, dat doe ik allang niet meer.
Het Roda waar ik mee ben opgegroeid, dat is allang niet meer het Roda waar ik nu naar zit te kijken. Niet dat ik niet tegen mijn verlies kan ,maar ik kan er slecht tegen als er elf man op het veld staan die voetballen alsof ze zojuist een nachtdienst hebben afgewerkt in de plaatselijke ondergrondse kolenmijn en vervolgens op de fiets op weg naar het stadion nog een kranten wijkje hebben meegepikt. Ik zit in het stadion te kijken naar de laatste wedstrijd van het seizoen 2013/14 Roda speelt tegen Go Ahead Eagels en met nog 15 minuten op de klok staat Roda met een nul achter en is met deze stand officieel gedegradeerd.
Ik zou natuurlijk liegen als ik zeg dat Roda niet mijn club is .Het zou onzin zijn als ik zeg ,dat het mij niks doet wanneer Roda degradeert .Nee ik voel het diep van binnen .
Want met deze club ben ik groot geworden. Het waren de mooiste zondagen van mijn prille bestaan, wanneer mijn vader ons met zijn opeltje naar Kaalheide reed. Mijn Moeder, vader, broer, mijn vier zusters en ik ,allemaal in die opel .
Het hele weekend stond in het teken van die zondagmiddag .Zaterdag avond werd er al druk gediscussieerd, over de opstellingen en over de manier van spelen, en wanneer ik dan om tien uur naar bed moest lag ik nog uren wakker van de adrenaline.
De volgende morgen is iedereen vroeg wakker, we hebben er zin in .De tassen zijn gepakt, en met acht man kruipen we in de opel van mijn vader, die ons vervolgens meeneemt naar een twee wekelijks terug kerend avontuur "het parkeren van de auto" mijn vader rijd elke keer zolang rond ,dat we bang zijn de wedstrijd in zijn geheel te missen. En als mijn vader dan eindelijk een parkeerplaats heeft gevonden ,hebben we een auto nodig om de afstand te overbruggen om in het stadion te komen .Eenmaal aangekomen worden we getrakteerd op een lekkere witte papieren puntzak met warme pinda's, en het mooiste waar ik me het meeste op verheug ... het programma boekje.
Een geel zwart rechthoekig boekje, die wanneer je het open sloeg er voor zorgden dat je spontaan kippenvel kreeg .Niet omdat het zo mooi geschreven was maar omdat de pagina's waren gemaakt van zo'n goedkoop papier, dat het je een gevoel gaf alsof je met schuurpapier je kont afveegt na het schijten.
Het boekje kostte een gulden ,en voor de jongere lezers ,dit was de munteenheid toen alles nog betaalbaar was .
En dan ineens is het stil in het stadion ,daar komen de spelers met voorop Mister Roda zelf "Gene Hanssen"een voetballer met een voetbalhart en een paar klote waar de gemiddelde olifant jaloers op was .de ene naar de ander Nederlandse voetballer loopt het veld op Jongbloed, Leo Ehlen, de spanning stijgt Nanninga,Theo de Jong,er word links en rechts wat geroepen ,Leo Degens,en dan als laatste komt mijn persoonlijke idool het stadion binnen Pietertje Vermeulen .
Wanneer ze naast elkaar staan voor het begin van de wedstrijd bekruipt je het gevoel dat je vandaag gewoon niet kan verliezen ,terwijl er toch regelmatig werd verloren.Maar de tegenstander kreeg de punten niet voor niks .
Als je twee punten uit Kerkrade wilt weg halen moet je er godverdomme voor werken.
Met nog 14 minuten op de klok kijk ik verveeld het stadion rond ,want de wedstrijd is alweer niet om aan te zien. Ineens herken ik aan de overkant tussen tweehonderd Go Ahead supporters het gezicht van Gene Hanssen.
Niet dat Gene niet meer voor Roda is, nee hij zit daar ,omdat hij dat wil .
Een supporter uit Deventer wil een grappig bedoeld liedje inzetten over de tegenstanders van Roda in het seizoen dat komen gaat, maar op dat moment krijgt ie van mister Roda een trap tegen zijn kont die zo hard is dat zijn adem de komende vier jaar naar stront stinkt .
Op de hoofd tribune zie ik Naast Eric vd Leur en Mark Luijpers het opgewonden hoofd van Gerrie Senden die langzaam zo rood is aangelopen dat het lijkt of ie elk moment uit elkaar kan klappen.
links naast mij zit mijn idool van het Roda van toen en rechts van mij zit de enigste Nederlandse voetballer die ooit een veld goal scoorde in een wk finale "Dick Nanninga " die bij elke hoge bal die voorbij het doel van de tegenstander vliegt koppende bewegingen maakt .En als ik zo rond kijk zie ik steeds meer oud voetballers van Roda.
Ik heb het altijd raar gevonden, dat er Limburgers zijn die voor bijvoorbeeld Ajax juichen .Die het gewoon geen kut interesseert of Roda nou degradeert of niet.
Ja ik ben voor Ajax ,omdat ze het mooiste voetbal spelen, hoor ik ze dan zeggen. Ik vraag me dan altijd af, had je dan ook een truitje van Spanje aan bij de Wk finale van 2010 .Een hoe voelt zo iemand zich ,als je als Limburgse Ajax supporter in het stadion zit ,en het volledige uit vak het liedje zingt "wat zijn die moffen stil "zing je dan uit volle borst mee? of ga je dan verlegen een biertje halen.
Iedereen moet natuurlijk zelf weten voor wie je juicht ,maar een beetje trots op Roda moet toch kunnen. En zeker als je beseft dat niet PSV of Feijenoord de eerste Europa cup 1 deelnemer was, nee zelfs Ajax was niet de eerste club die ons land vertegenwoordigde in de Europa cup 1.
een keer raden wie dat wel was......
Dus het moet toch ook de grootste Limburgse Ajax Feijenoord of Psv fan een beetje verdrietig maken als Roda.........
De minuten tikken weg,als er ineens op het grootte scherm word ingezoomd op het gezicht van gene Hanssen .En je hoeft geen doofstomme lip lezer te zijn om te lezen wat hij schreeuwt ,terwijl hij zijn trui van zijn lichaam trekt waaronder het Roda truitje van de jaren 70 duidelijk zichtbaar wordt "EN NOU IS HET GODVERDOMME GENOEG GEWEEST "Het stadion schrikt, je kan een speld horen vallen .Links op de hoofdtribune zie ik nog net dat Jongbloed, terwijl hij zijn keepers handschoenen aantrekt Senden over het hek duwt het veld op .op dat moment springt pietertje naast me overeind ,en trekt zijn witte blouse open alsof hij de hulk is geworden .De knopen vliegen over de onderste drie rijen en samen zij aan zij met zijn maat Dick Nanninga lopen ze richting het veld .
Uit elk vak komen oud spelers in actie om orde op zaken te zetten op het veld.
Op dat moment schrik ik badend in het zweet wakker Snel zet ik de tv aan en kijk op teletekst om te kijken of het een droom was of dat het .... nee teleurgesteld realiseer ik me dat het een droom was ,maar dan bedenk ik me ,dat het nog niet gedaan is de laatste wedstrijd is nog niet gespeeld. Sterker nog ,de laatste twee wedstrijden zijn nog niet gespeeld. En mijn teleurstelling maakt plaats voor vreugde ,er is nog van alles mogelijk.
Maar dan moeten ze wel gaan voetballen,
met de techniek van Pierre ,
de wil om te scoren van Dick
en de passie bezieling en vooral de klote van Mister Roda
kom op Roda
za 13 april 2019 om 13:12 - 13 april 2019 om 13:12 # 101088
Inloggen
Wachtwoord vergeten
Nieuw account maken
Word gratis lid
