
XIAN EMMERS
Geen jongetje meer na avontuur
Hij is pas net binnen, maar toonde met een paar flitsen al zijn klasse. Nieuwkomer Xian Emmers (22) moet de Roda-aanval dit seizoen gaan voorzien van een gezonde dosis bravoure. De jonge Belg, overgekomen van het grote Internazionale, leerde in Italië op eigen benen staan. „De aankomst was totaal overdonderend.”
DOOR JIMMY LEENDERS
KERKRADE
Welgeteld kwam hij tot nu toe pas iets meer dan zestig minuten in actie voor zijn nieuwe werkgever. De oogst: een schot op de lat, een bal op de paal én een doelpunt. Na een uurtje Xian Emmers in het shirt van Roda JC moge duidelijk zijn dat een eerste basisplaats niet lang meer op zich zal laten wachten. Sterker nog, verwacht wordt dat de Belgische middenvelder danig zijn stempel zal gaan drukken in Kerkrade.
Roberto Mancini
Adel verplicht dan ook in het geval van Emmers, die deze zomer officieel overkwam van Internazionale. De Italiaanse landskampioen plukte hem op zestienjarige leeftijd weg uit de jeugdopleiding van Racing Genk. Inmiddels alweer zes jaar geleden, maar Emmers weet nog precies hoe hij zich op dat moment voelde. „Ik dacht: dit is niet waar, dit moet een grap zijn. Toen bleek het toch serieus.” Moeder en vader, voormalig Anderlecht-speler en oud-international Marc Emmers, lieten hun zoon vrij. „Ze zeiden: dit zijn de voordelen, dit zijn de nadelen. De keuze is aan jou.” Junior zelf twijfelde niet lang en toog richting Milaan, waar hij zich in het avontuur stortte. „De aankomst was totaal overdonderend”, weet Xian nog. „Je wordt aan heel veel mensen voorgesteld, maar op het einde van de dag kende ik nog niemand.”
Emmers sloot aan bij de onder 17 van Inter en kwam terecht in een villa met een grote groep jeugdspelers. Grijnzend: „Daar was elke dag wel iets te beleven. Vijfentwintig jongens met te veel testosteron, dat is niet ideaal. Dan gaat er wel eens iets kapot.” Aanpassen was niet altijd makkelijk, al hoefde hij zich er nooit echt eenzaam te voelen. Niet in de laatste plaats vanwege de steun van vader Marc en moeder Nancy, die een camper aanschaften op het moment dat hun zoon naar Italië vertrok. „Om de veertien dagen kwamen ze langs. Qua steun heb ik niets te klagen gehad, daar ben ik ze heel erg dankbaar voor.”
Tot een echte doorbraak bij het grote Internazionale kwam het voor Emmers in de daaropvolgende jaren nooit. Al wil dat bepaald niet zeggen dat hij er geen mooie tijd beleefde. Zo werd hij onder coach Roberto Mancini, thans Europees kampioen, als 17-jarige meegevraagd op trainingskamp met het eerste elftal. Naast wie hij in het vliegtuig naar Qatar zit, kan hij zich niet meer heugen. „Ik had zoveel stress dat ik dat allemaal niet meer weet. Al herinner ik me wel dat we een oefenwedstrijd speelden tegen PSG. Kwam ineens Ibrahimovic voorbijlopen. Ik dacht: wat is dit hier joh?” Na die wonderlijke ontmoeting zat hij nog een paar wedstrijden op de bank in een vol Giuseppe Meazza. „Wat een geluid. Een heel mooi stadion. Oud, maar mooi.”
Louis Vuitton
Sportief moest Emmers het hebben van uitleenbeurten. Aan Cremonese in de Serie B, Waasland-Beveren en - vorig seizoen - Almere City. Toch denkt de middenvelder profijt te hebben gehad van zijn overstap. Zo spreekt hij nu bijvoorbeeld vloeiend Italiaans. Veel belangrijker nog: het deed hem als mens goed om op jonge leeftijd uit huis te gaan. „Ik ben een laatbloeier qua persoonlijkheid. Toen ik vertrok was ik echt nog een jongetje. Als ik in mijn vertrouwde omgeving was gebleven, was ik dat nu misschien nog wel geweest.”
Een jongetje is hij nu zeker niet meer. Emmers maakt een ingetogen, maar zelfverzekerde indruk. De jaren in het mondaine Milaan hebben zijn nuchtere Limburgse inborst nooit aangetast. De Belg zal zijn geld niet snel stukslaan op een stel peperdure sneakers. Dat deed hij in Italië immers ook niet. „Daar ga ik niet in mee”, klinkt het resoluut. „Ik heb het één keer gedaan, zo’n Louis Vuitton-tas gekocht. Mijn domste aankoop ooit. Ja, serieus. Gelukkiger word ik er niet door, dus waarom zou ik dat nog eens doen?”
Het zal iets met zijn opvoeding te maken hebben, denkt Emmers. Zo werkt zijn vader, ondanks diens 37 caps voor de Rode Duivels, tegenwoordig gewoon bij de lokale Gamma. „Mensen vinden daar van alles van, maar ons gezin is gewoon nuchter.” Zo staat hij zelf ook graag in het leven. „Als voetballer moet je vertrouwen in jezelf hebben, maar wel op een gezonde manier
do 26 augustus 2021 om 07:36 - 26 augustus 2021 om 07:36 # 231631