
Dit is het bericht waarop @EML doelt:
Het bijzondere verhaal dat aan de Roda-rentree van Streppel kleeft
Op woensdagmiddag zette Jurgen Streppel (50) zijn handtekening onder een tweejarige verbintenis als trainer van Roda JC. Ruim dertig jaar geleden tekende hij al eens een contract in Kerkrade. Er kleeft een bijzonder verhaal aan.
Het was de mooiste Nederlandse voetbalzomer ooit; die van 1988. Roda JC was een subtopper in de Eredivisie en Jurgen Streppel de jonge spits van de Apeldoornse Tweedeklasser Columbia. In de voorbereiding speelde de Kerkraadse club, op trainingskamp in Winterswijk, een oefenpotje tegen de amateurs. 'Die spelers van Roda hadden de hele week keihard getraind, zij waren total loss', weet de toen achttienjarige Streppel nog. 'En wij gingen als de brandweer. Na een kwartier stonden we met 2-0 voor. Ik maakte beide goals.'
FRASER
In de rust viel Jan Reker, destijds de trainer van Roda, de kleedkamer van de amateurs binnen. 'Hij zei tegen mij: "En jíj gaat mee naar Kerkrade". Ik was een jong en nogal vervelend spitsje. Het eerste kwartier was ik die gasten van Roda volop aan het uitdagen, aan het irriteren. Jan vond dat wel mooi. Toevallig werd ik net nog gebeld door Henk Fraser, die herinnerde zich die wedstrijd ook nog goed.'
De huidige trainer van Sparta was in 1988 een gevreesde verdediger van Roda JC. 'Hij speelde die avond niet, gelukkig. Anders had ik het allemaal misschien niet na kunnen vertellen. Het werd toen 5-3 voor Roda, ik scoorde drie keer. De interesse van Jan Reker bleek heel serieus. Een dag later vloog ik naar Italië, waar mijn ouders toen zaten. Jan vloog met me mee, om alles af te handelen. Weer twee dagen later zat ik in Kerkrade.'
Het eerste kwartier was ik die gasten van Roda volop aan het uitdagen, aan het irriteren. Jan vond dat wel mooi
Dat Streppel een verleden als speler heeft bij Roda, is iets wat zelfs verstokte fans zich mogelijk niet kunnen herinneren. Hij speelde namelijk geen minuut voor de club. 'We begonnen de competitie tegen VVV, ik zou spelen. In de spits, met Manuel Sánchez Torres. Op een avond belde mijn vader me op. "Jullie hebben een nieuwe spits…" Had Roda John van Loen gekocht van FC Utrecht, voor één miljoen gulden. Het was vier dagen voor de start van de competitie.'
STOICHKOV
Streppel bleef een heel seizoen reserve achter de topaankoop. Hij speelde niet, maar keek wel zijn ogen uit. 'Europese avonturen tegen Vitoria Guimaraes en Sredets Sofia. Voor mij als broekie fantastisch om mee te maken. Bij die Bulgaren bestond de voorhoede uit Stoichkov, Penev en Kostadinov. Nol Hendriks (bestuurslid en financier, red.) probeerde Hristo Stoichkov nog naar Kerkrade te halen in ruil voor een lading spijkerbroeken.'
De Bulgaarse vedette kwam niet naar Zuid-Limburg, maar Streppel speelde er wel met andere kleurrijke figuren samen. Hij somt de namen van de selectie nog zo op. Ondertussen schiet hij geregeld in de lach. 'Gène Hanssen… Die had een meniscusoperatie. Een week later speelde hij alweer. Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt. Het was een mooie tijd. Ik heb niet gespeeld, maar wel veel geleerd. Bij Roda heb ik het betaald voetbal leren kennen. De stap naar Kerkrade voelde voor mij als een groot avontuur. Vanuit Apeldoorn was je met de trein toen nog drie dagen onderweg.'
Na een jaar keerde Streppel terug naar zijn oude amateurvereniging. Zijn transferrechten bleven bij Roda. Hij speelde een seizoen voor Columbia, en werd toen door Nol Hendriks en Roda-manager Hens Coerver verkocht aan Helmond Sport. 'Voor 25 duizend gulden', herinnert hij zich. In Helmond zou Streppel, verdeeld over twee periodes, tien jaar spelen. Hij werd er ook trainer en bleef er wonen, tot op de dag van vandaag. Als coach ging hij na zijn beginjaren in De Braak aan de slag bij Willem II, SC Heerenveen, Anorthosis Famagusta op Cyprus en Al-Jazira in Abu Dhabi. Bij die laatste club werd hij vorig jaar na slechts drie wedstrijden ontslagen. Nu is hij na 31 jaar terug op het prille beginpunt van zijn reis door het profvoetbal. Bij Roda, waarvoor hij naar eigen zeggen altijd een zwak is blijven houden.
GÈNE HANSSEN… Zo worden ze tegenwoordig niet meer gemaakt
Eind februari benaderde Jeffrey van As, toen net aangesteld als technisch directeur, hem al voor het trainerschap in het Parkstad Limburg Stadion. 'Nog voor de coronacrisis, ja. Ik was met mijn vrouw Nicole op reis in Zuid-Afrika. Op het moment dat we landden in Johannesburg, stond Jeffrey op mijn voicemail. Dan weet je wel waarover het gaat. We zijn vanaf dat moment contact blijven houden. Ik heb die rondreis door Zuid-Afrika afgemaakt. Het was geweldig. Dat zijn mooie dingen die je kunt doen op het moment dat je geen werk hebt. Sowieso heb ik die maanden goed besteed. Veel clubs bezocht, ook.' Lachend: 'Voetbalclubs, voor de duidelijkheid. Ik ben bijvoorbeeld in Hoffenheim geweest, bij Alfred en Dick Schreuder. Daar heb ik een kijkje in de keuken gekregen, een wedstrijd bezocht. Heel interessant. Al die ervaringen zorgden ervoor dat ik heel veel zin kreeg om zelf weer aan de slag te gaan.'
INVESTEERDERS
Na zijn vakantie keerde hij net op tijd terug naar Nederland. 'We hadden het laatste vliegtuig vanuit Kaapstad. Een dag later ging alles dicht.' Ook het voetbal kwam tot stilstand. Roda koerste weer eens af op de ondergang, maar werd andermaal gered. Ditmaal door een groep regionale ondernemers. Streppel leerde ze kennen, en raakte overtuigd van hun plannen. 'Ik heb een aantal investeerders ontmoet en kreeg een goede indruk van ze. Het zijn mensen die niet met hun kop op tv hoeven of interessant willen doen, dat is positief. Ze willen het beste voor hun club en ze zijn heel helder over alles. Dit kan wel, dit kan niet, daar willen we naar toe. To the point. Ze willen wat opbouwen. Dat is precies wat ik zocht.'
Nou werd er bij Roda de afgelopen jaren meer afgebroken dan opgebouwd. Trainersreputaties, bijvoorbeeld. Alleen al over de laatste acht seizoenen zijn de voorgangers van Streppel niet op twee handen te tellen. De Gelderlander belde zijn collega’s, het merendeels hevig gefrustreerd of met gierende banden vertrokken uit Kerkrade, niet op voor meer informatie. 'Heb ik bewust niet gedaan. Zij hebben gewerkt in andere omstandigheden dan waar ik nu mee te maken krijg. De rust moet terugkeren bij Roda, ik heb het idee dat iedereen binnen de club dat beseft. Ik heb vertrouwen in de lijn die nu is ingezet en denk dat ik prettig kan gaan werken. Klinkt misschien naïef, maar dat ben ik niet. Ik heb ook niet alléén op gevoel gekozen. Met Jeffrey van As klikt het goed. We kennen elkaar uit het voetbal, hebben vroeger vaak tegen elkaar gespeeld. Hij is zoals ik: what you see is what you get. Voor komend seizoen heeft Roda nog maar zes of zeven jongens onder contract. Er moeten dus nog heel wat spelers gehaald worden. "Dat wil ik samen met jou doen", was Jeffrey gelijk heel duidelijk. Dat geeft wel wat aan. Ik kan hier echt meehelpen om iets neer te zetten; een elftal dat speelt zoals ik dat graag wil. Zoals ik eerder bij Willem II ook de tijd kreeg om wat op te bouwen. Bij Roda kunnen we samen hopelijk ook zoiets moois voor elkaar krijgen.'
REËEL
In Tilburg promoveerde Streppel in zijn eerste seizoen via de play-offs, om een jaar later weer te degraderen. In zijn derde seizoen leidde hij Willem II met een kampioenschap terug naar het hoogste niveau, waarvan de Tilburgse club sindsdien niet meer verdwenen is. Ook Roda zal hij binnen een jaar niet Eredivisiewaardig krijgen, tempert Streppel meteen eventuele hoge verwachtingen. 'Promotie komend seizoen is niet reëel, denk ik. Tuurlijk, als je de kans krijgt, ga je ervoor. Maar ik denk dat we meer tijd nodig hebben om alles weer op te bouwen.'
Tijden zijn veranderd, niemand hoeft het Streppel uit te leggen, maar hij hoopt straks leiding te geven aan een Roda dat weer een beetje appelleert aan het Roda uit zíjn eerste profjaar. 'Een voor het publiek herkenbaar elftal zou het mooiste zijn. Alle respect hoor, voor de 100 duizend buitenlanders die hier komen spelen. Maar het moet wel toegevoegde waarde hebben. We zoeken spelers met wie de mensen zich kunnen identificeren. Al sluit ik mijn ogen ook niet voor de realiteit: die spelers moeten wel haalbaar zijn. We gaan in ieder geval ons best doen om een elftal op de been te brengen dat het publiek zal vermaken.'
Dat publiek zal hij er voorlopig dan wel zelf bij moeten bedenken. Voetbal anno 2020 is sporten in een echoput. 'Jawel, maar die mensen thuis, voor hun beeldscherm, willen straks óók vermaakt worden. Zodat ze massaal naar het stadion komen, zodra dat weer mag.'
EENHEID
Streppel – de voorbije maanden door verschillende andere clubs gepolst, waaronder MVV – wilde hoe dan ook weer in Nederland aan de slag. 'Mijn zoon is 23, mijn dochter 21. Ik heb ze allebei nog thuis. Over niet al te lange tijd zullen ze wel uitvliegen, dat moet ook. Maar voor nu vind ik het fijn ze bij me in de buurt te hebben. Dat is me heel veel waard. Ooit wil ik wel weer werken in het buitenland. Later, als ik groot ben. Maar de komende jaren wil ik iets opbouwen bij Roda. Werken met prettige, betrouwbare mensen. Het gevoel dat ik eerder bij Willem II had, hoop ik hier terug te vinden. In Tilburg heb ik zoveel mooie momenten beleefd met een hechte groep mensen. Iedereen hoorde erbij, van spelers tot dokter en verzorger. We waren een eenheid. Dat wil ik ook bij Roda dolgraag weer ervaren. Werken met mensen die me energie geven. Elke dag op de club komen en denken: fijn, ik mag weer aan het werk.'
do 11 juni 2020 om 10:34 - 11 juni 2020 om 10:34 # 167276