
[quote]@johnnie - 22 augustus 2019 om 12:12
"Iemand in de gelegenheid om het artikel van de Limburger over Cotán hier te plaatsen?"[/quote]
Leven aan de voet van de Giralda in Sevilla of in de nabijheid van een schachtbok van de voormalige Oranje Nassau-mijn. Een groot contrast maar Antonio Cotán, nieuwe Spaanse middenvelder van Roda JC, heeft zich snel aangepast.
Ineens, halverwege het gesprek, wil hij het weten. „Klopt het dat het hier in de winter zo’n 1 of 2 graden is?” Ja, Antonio, en met een beetje pech nog veel kouder. Hij knikt, nadenkend. „In Valladolid, waar ik ook gespeeld heb, kan het in de winter ook koud zijn.” Het is maar om aan te geven dat de nieuwe Roda JC-spelmaker niet over een nacht ijs is gegaan toen hij besloot op het aanbod van de Kerkraadse club in te gaan. Het is zijn eerste avontuur buiten de vertrouwde landsgrenzen, maar Cotán is ervan overtuigd dat hij het de komende twee jaar in Limburg uitstekend naar zijn zin zal hebben.
Etenstijd
Antonio Jesús Cotán Pérez werd, bijna 24 jaar geleden, geboren op zowat de warmste plek in Europa: Olivares, een dorpje op zo’n twintig minuten rijden van Sevilla. Daar in Andalusië, waar de knetterende zon het dagelijks ritme van compleet andere dimensies voorziet dan in Kerkrade, groeide hij op. „Het was wel even wennen toen ik hier kwam”, bekent de Spanjaard. Waar hij het meest verbaasd om was? „De etenstijden. In Sevilla ga je ’s avonds nooit voor tien uur eten. Hier zijn de restaurants dan al dicht.” Cotán geeft het interview vóór de middagtraining, die om twee uur staat gepland. Een tijdstip waarop in zijn vaderland waarschijnlijk nog nooit een oefensessie is gehouden.
Hard werken
De aimabele middenvelder heeft de veranderingen die er door de verhuizing van Spanje naar Nederland optraden in zijn leven omarmd. „Dit is een nieuwe avontuur. Eentje waar ik bewust voor gekozen heb. Toen ik op de hoogte werd gesteld van de interesse van Roda, heb ik niet lang nagedacht. Ook omdat ik in Spanje naar mijn gevoel te weinig aan voetballen toekwam. Ik heb gesproken met de eigenaar, Mauricio Garcia de la Vega. Die heeft me zijn plannen toegelicht. Ik denk dat alle randvoorwaarden hier aanwezig zijn om op het hoogste niveau te voetballen: een mooi stadion, goede voorzieningen.”
Samen met zijn Spaanse vriendin bewoont Cotán een appartement hartje Heerlen. „Dat is fijn. Alles is op loopafstand en je ziet mensen om je heen.” Spanjaarden zijn geen solisten, dus de keuze van Cotáns vriendin om haar baan als onderwijzeres op te zeggen lag voor de hand. Op vrije dagen, meestal de zondag, trekken ze erop uit en proberen begrip te krijgen voor de cultuur en mentaliteit van de fans die in Kerkrade de tribune bevolken. Zo wijst Cotán op een muurschildering in de persruimte van het Roda JC-stadion. „Dat is toch een mijnwerker, niet? Dat waren harde werkers.” De zo geroemde en aan Roda JC gekoppelde koempelmentaliteit. „Dat zit ons ook wel in het bloed. Zonder hard werken kun je het in het Spaans voetbal vergeten.”
Moordende concurrentie
De voetballer Antonio Cotán werd al op 11-jarige leeftijd ontdekt door de scouts van Sevilla Fútbol Club, in Andalusië de club met de grootste palmares. In de schaduw van het sfeerrijke stadion Ramón Sánchez Pizjuán, zo prachtig bezongen in wellicht het mooiste clublied op de aardbol, doorliep de jonge Cotán alle jeugdteams van Sevilla. Uiteindelijk belandde hij bij Sevilla Atlético, het reserveteam dat destijds op het tweede niveau speelde, waar zijn progressie stagneerde. „De concurrentie was moordend met allemaal topvoetballers. Sevilla won Europese bekers, was top-5 in Spanje. Unai Emery was de trainer.” Hij voert het niet als excuus aan, maar Cotán kwam wel tot de ontdekking dat die allerlaatste horde naar het grote Sevilla FC te hoog was.
Cotán zocht zijn heil bij Real Valladolid, waarmee hij prompt promoveerde naar de Primera División. Mooi, maar de voetballer Cotán belandde van de regen in de drup. „Ik speelde bijna nooit, waarna ik halverwege het seizoen besloot naar Gimnástic Tarragona te gaan.” Daar kwam hij wel aan spelen toe, maar kon niet voorkomen dat Gimnástic afdaalde naar het derde niveau. „Dat wilde ik niet, daarom ben ik blij dat ik nu de kans bij Roda krijg. Een fijne club, met een mooie traditie. In een land waar, net als in Spanje, technisch en aanvallend voetbal wordt gespeeld. Hier moet ik de draad kunnen oppakken, hoop ik veel te kunnen spelen en een betere voetballer te worden.” En waar het avontuur in Kerkrade met Roda gaat eindigen? „De play-offs moeten we proberen te halen. Dan weet je het maar nooit.”
do 22 augustus 2019 om 12:30 - 22 augustus 2019 om 12:30 # 127811