De belangrijke wedstrijden voor lijfsbehoud komen eraan en afgelopen zondag was nou geen blijk van tactisch vernuft.

Never chance a winning team..

Daar waar Roda het de afgelopen weken toch wel lekker deed en wat puntjes pakte met verdedigend vechtlustvoetbal was het in de strijd tegen Utrecht kommer en kwel vanaf minuut 1.

Ooit heeft Louis van Gaal het sublieme idee gehad om op een kampioenschap tegen, een vooraf sterker geachte tegenstander, een 5-mans verdediging op te stellen en daarmee succes te behalen. Allen dachten we dat Louis, zoals wel vaker het geval was, compleet gek geworden was, maar nogmaals: het pakte goed uit.

Molenaar moet welhaast eenzelfde gedachte gehad hebben toen hij met Ard van Peppen een extra verdediger aan de start liet verschijnen om de aanvallende aspiraties van de Domstadstedelingen in de kiem te kunnen smoren. Nou doe je “in de kiem smoren” niet op het laatste moment, maar begin je daar al mee in de kiem, dus ergens rondom het middenveld en liever nog daarvoor. Met een dubbele linkerbackbezetting meende Molenaar het gevaar te kunnen keren. Helaas pakte het desastreus uit, mede doordat enkelen binnen het team totaal vreemd leken met de tactiek en niet op de hen vertrouwde plek en speelplek konden acteren. Ard leek soms middenvelder, soms centrumverdediger en soms back, waarmee Vansteenkiste ook leek te zwabberen tussen verdediging en middenveld, Banggaard soms als rechterback optrad, waarmee Dijkhuizen het linkermiddenveld moest bestrijken en vaak ook als rechterspits fungeerde, als Rosheuvel naar binnen trok om in de weg te lopen van Schahin… begrijpt u het nog?

We hebben het allemaal meegemaakt in de eerste minuten; een, ook voor de supporters onbegrijpelijk tactiek, zoals ook menigeen later via social media ventileerde. Op de tribune zeiden we, na amper vijf minuten al tegen elkaar dat het wachten was op het eerste doelpunt van Utrecht, dat dan ook in de dertiende minuut viel. Na een uurtje leek Molenaar zijn blunder door te hebben en volgden er omzettingen en wissels, waarna door de aansluittreffer van Vancamp de spanning even leek terug te komen. Echter: te laat en we speelden al een verloren wedstrijd.

Het kan… tegen Utrecht. Maar nu komen de wedstrijden tegen directe degradatieklanten die perse omgezet moeten worden in goud: Willem II, (Heracles), Sparta en NAC.

Schahin is een bruikbare spits, maar m.i. even niet op dit moment. Roda ontbeert met hem voetballend vermogen en een spits die er doorheen weet te pielen. Een spits die onrust zaait, de aandacht trekt en daarmee ook anderen beter laat functioneren en scoren. Met Ngombo

hebben we zo’n spits in huis, die zijn waarde de afgelopen wedstrijden reeds ten volle heeft aangetoond. Dus, beste trainer, probeer eens een van Gaaltje met Maecky….!

’t Lempsje

Deel dit artikel

Kopieer deze link