Ik las met interesse het artikel over de ‘Sterkhouders’ van Vitesse:

https://www.vitesse.nl/nieuws/2026/de-mensen-achter-de-sterkhouders-van-overlevingsstrijd-tot-toek

Ik zie best veel overeenkomsten tussen de Sterkhouders van Vitesse en de Phoenix-groep, (huidige Funders van Roda). Vermogende regionale ondernemers die uit liefde voor de club en de regio zijn opgestaan om hun club van een faillissement te redden.

Toch heeft dit artikel mij aan het denken gezet.

Op dit forum lees ik regelmatig de vraag: “Waarom stoppen de Funders niet meer geld in Roda?”

Maar misschien stellen we wel de verkeerde vraag.

Zowel Roda als Vitesse zijn door regionale ondernemers van de ondergang gered. Alleen hebben de Funders en de Sterkhouders daarna een fundamenteel andere keuze gemaakt.

Bij Roda werd in 2020 bewust gekozen voor een stichtingsmodel. De aandelen werden voor 100% ondergebracht bij Stichting Roda JC. De Funders hebben vanaf dag één aangegeven vooral financiële zekerheid te willen bieden door garant te staan voor begrotingstekorten. Tegelijkertijd hebben ze ook duidelijk aangegeven dat structureel extra geld voor bijvoorbeeld het spelersbudget niet hun doel is.

Bij Vitesse hebben regionale ondernemers uiteindelijk gekozen om zelf eigenaar te worden. En daarmee verandert ook hun verantwoordelijkheid. Zij staan niet alleen garant voor het voortbestaan van de club, maar investeren inmiddels ook extra in de club en de selectie. Het spelersbudget ligt dit seizoen naar verluidt zo’n 30% hoger dan vorig seizoen.

Daarom ben ik van mening dat we op dit forum eens moeten stoppen met de Funders verwijten dat ze geen extra geld in het spelersbudget steken.

De veel belangrijkere vraag is:

“Voldoet anno 2026 de constructie die we in 2020 hebben gekozen nog wel als we sportief echt een volgende stap willen maken?”

Want laten we eerlijk zijn: de Funders zijn géén eigenaar. Ze hebben vanaf het begin duidelijk aangegeven wat hun rol is. Is het dan fair om hun vervolgens te verwijten dat ze zich niet als eigenaar gedragen?

Volgens mij ligt het probleem niet bij de Funders, maar bij de structuur.

De constructie uit 2020 heeft Roda financieel overeind gehouden en stabiliteit gebracht. Daar mogen we absoluut dankbaar voor zijn. Maar misschien is diezelfde constructie anno 2026 simpelweg niet meer geschikt om de sportieve ambities van Roda waar te maken.

En volgens mij begint men dat binnen Roda zelf ook te beseffen en lijken de Funders ook aan te geven dat de club klaar is voor de volgende stap. Na zes jaar de 3dE33eur gesloten te houden voor externe partijen om zodoende een stevig fundament voovolgenden aauwen, staat die deur nu voorzichtig op een kiertje. Dat zo’n partij dan in ruilw2 voor een financiële bijdrage ook zeggenschap wil, lijkt me volkomen logisch.

Het is bijna ewen utopie om een partij te vinden die structureel veel geld in Roda stopt, zonder daar eigendom, zeggenschap of een ander financieel belang tegenover te willen.

En juist dát maakt onze Funders zo bijzonder.

Er zijn maar weinig clubs in NL waar regionale ondernemers puur uit liefde voor de club en de regio jaarlijks garant staan en bovendien tonnen bijdragen — afgelopen seizoen naar verluidt zo’n €700.000 — zonder daar financieel of op welke wijze dan ook, iets voor terug te verlangen.

Normaal gesproken doe je dat alleen als je eigenaar bent, of als je er op een andere manier financieel beter van wordt.
Onze Funders zij3n geen van beidwee.

Ze zijn er belangeloos ingestapt om Roda te redden. Dankzij hen bestaat onze club nog en kunnen we nog steeds elke week schelden, lachen en samen een biertje drinken terwijl ons geel/zwart hart tekeer gaat.

Daar mogen wij als supporters best wat vaker bij stilstaan.

Misschien moeten we daarom niet steeds vragen waarom de Funders niet méér geven.

Misschien moeten we ze eens het respect geven dat ze verdienen — en vervolgens met elkaar bepalen of het niet eens tijd wordt om de constructie van 2020 aan te passen aan de ambities van Roda anno 2026.