Ik kende dat Kirchroa Tropical niet. Wel het bandje Demi Sec, waar ik ook erg om moet lachen.

Wel aparte fenomenen: ze nemen de Mijnstreek op een leuke manier op de hak, maar de onderliggende emotie is zelfbewustzijn, trots, 'take it or leave it'. En daarmee is het een passend antwoord van een regio die te lang in de hoek heeft gezeten waar de klappen vielen. En waar schaamte overheerste.

Er is een nieuw elan in de oude Mijnstreek, meer energie en minder slachtofferschap, en dat is mooi om te zien.

En misschien schuilt daarin ook het antwoord op een vraag die ik maar niet helemaal helder krijg: waar komt de plotselinge aanwas van al die jonge enthousiaste mensen op de tribunes van het PLS toch vandaan? En waarom klagen ze veel minder dan hun vaders en opa's die Eredivisievoetbal kregen voorgeschoteld?