Daarnet de podcast geluisterd: Rob en zijn kornuiten zitten natuurlijk een beetje in een bubbel en pompen al een tijdje dezelfde meningen rond, maar ik vind deze laatste aflevering niet onacceptabel hard of kritisch of zo.

Waar ik het van harte mee oneens ben is de premisse dat Roda per sé razendsnel zou moeten promoveren omdat in de Eredivisie het geld te verdienen is. De Eredivisie is lucratiever, maar die poen pak je alleen als je organisatie presteert. Maak je verliezen is de kans groot dat die in de Eredivisie groter zullen zijn dan in de KKD. De funders dragen nu 1,5 miljoen bij en Roda heeft daarmee een sluitende begroting, Frits Schrouff tikte jaarlijks meer dan drie miljoen af om Roda met hangen en wurgen in de Eredivisie te houden. En dat was zelfs niet genoeg. Wat is dan bedrijfsmatig handig?

Roda moet niet zozeer naar de Eredivisie, Roda moet winstgevend worden - dat is echt anders. En dat dat bij voorbaat niet zou kunnen wil er bij mij niet in. Er zal gewoon een beter product geleverd moeten worden dan het afgelopen jaar. En dat sneeuwt toch altijd een beetje onder. Dit seizoen was in sportief opzicht simpelweg zwaar onder de maat. En dat de funders daarmee niet te bewegen zijn tot een grotere inspanning snap ik dondersgoed. Daar kan je misschien over nadenken als er wat jaartjes achter elkaar een resultaat wordt geboekt dat duidt op groei. Maar de pieken en dalen zijn nu te groot.

Het gesprek vond ik het best toen het over transparantie ging. Maurice Thelen maakte daar vooral een punt van en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn: juist in moeilijke tijden hou je stakeholders erbij door open en eerlijk te communiceren. Niet alleen over gemaakte fouten, maar ook over de marsroute. Wat is de ambitie en hoe denken je je doelen te verwezelijken? Dat gebeurt nu inderdaad veel te weinig.