Het is lastig de creatieve speler bij Roda te beoordelen omdat ze de kar moeten trekken en er amper steun van anderen is. Dat was vorig jaar al het geval waarin het gevaar Ould Chikh steeds beter door tegenstanders werd onderkend, en dit jaar niet anders. Voor de winterstop kwam Seedorf steeds vaker tegen twee tegenstanders te spelen, nu heeft Breij daar last van. Roda is in creatief opzicht gewoon een one-trick-pony. Nou ja, we hebben eigenlijk steeds één pony met een circustruukje. Veel en veel te weinig.

Ajax kon in 2017 excelleren omdat Donny van de Beek fantastische dingen ging doen nadat ze bij Bayern, Real en Juve al hun aandacht op De Jong gingen richten. Dat elftal dwong tegenstanders tot het maken van onmogelijke keuzes. En dan speel je ploegen kapot. Niet als je steeds met maar één speler aantreedt waarvan alle ideeën moeten komen.

Het is helemaal niet erg als een creatieve speler wordt geneutraliseerd door een overtal aan bewakers en zelf wat minder speelt, als de ruimte die daarmee elders ontstaat benut wordt. Dat vermogen heeft Roda structureel te weinig. De ploeg met Plücke, Bouchouari en Emmers was wat dat betreft echt de beste die we de afgelopen jaren hebben gezien. Dat elftal kon echt heel goed en gevarieerd vanuit het centrum aanvallen. Vorig jaar was fantastisch, maar vond ik dat ook al wat minder. Dit seizoen is een ramp.