Mij mag iemand nog eens uitleggen waarom de rolluiken in Kerkrade spontaan omlaag gaan als de naam van Eric van der Luer valt.

500-plus wedstrijden voor de club, doelpunten in twee gewonnen bekerfinales, niet te beroerd in te stappen op het sportieve dieptepunt van de club, en toch wordt zijn naam nooit genoemd. En dat terwijl hij, anders dan Gerrie, over de juiste diploma's beschikt. En anders dan René, niet met de spanningen van het vak worstelt.

Hij moet wel iets verschrikkelijks op zijn kerfstok hebben. Buiten die Maastrichtse geboorte-akte natuurlijk. Jammer, want hij presteerde met zijn jeugdteams, haalde spelers als Ananou en Tsy Ndenge, en leek het wel in de vingers te hebben.

Dat vond Nol Hendriks trouwens ook. Bij iedere poging over zijn graf te regeren schoof hij Eric naar voren als ideale TD en cultuurbewaker voor de club, maar de mensen die destijds de leiding hadden wisten blijkbaar beter. Of wilden geen al te kritische pottenkijkers - dat kan ook.