Eindelijk eens een goede column van Waterreus in De Limburger


Gelooft u mij maar dat ze bij PSV balen van een ploeggenoot wiens moreel kompas zo verkeerd staat afgesteld als dat van Noa Lang

Alsof het Don Corleone zelf was, keek hij in de camera, Noa Lang, ergens op een terras in Dubai. Uitdagende blik, handgebaartjes, gestoken in een shirt met daarop de afbeelding van een vechthond. En de twee mannen door wie hij geflankeerd werd, Steven Bergwijn en Quincy Promes, hielden er soortgelijke poses op na. De boodschap, leek het: het leven is zo slecht nog niet, hier in de woestijn.
Mogelijk heeft u de foto afgelopen week voorbij zien komen op social media, het podium dat voetballers toch al graag benutten om te laten zien hoe geweldig fantastisch het met ze gaat. Lang vierde de korte winterstop met een bezoekje aan zijn vriend Promes. U weet wel, de man die tot een jarenlange celstraf is veroordeeld vanwege drugsdelicten en een steekincident.
Het leidde, zoals wel vaker, tot discussie. Moeten ‘we’ het afkeuren dat een voetballer een intiem onderonsje heeft met iemand die justitie liever nog gisteren dan vandaag opgesloten ziet worden? Of siert het Lang dat hij, net als Memphis Depay en Hakim Ziyech in het recente verleden, foute vrienden kennelijk niet laat vallen?

Kleine disclaimer: de mening van uw huisscribent is misschien niet helemaal representatief, aangezien hij tijdens een voetballoze periode hooguit met een bevriende ploeggenoot een kaartje legde in een willekeurig buurtcafé in Brabant of Limburg. Toch verbaas ik me over de mildheid waarmee sommigen de vakantietrip van Lang met de mantel der liefde bedekken. Moraal van hun verhaal: ‘ach, dat hoort nu eenmaal bij de zogenoemde rapcultuur’.
Echt, ik ben een hartstochtelijk aanhanger van het adagium ‘leven en laten leven’. Ik gun iedereen het beste en vind niet snel iets gek. Er zijn alleen wel ethische grenzen. En wat mij betreft overschrijdt een voetballer die wanneer hij pontificaal foto’s deelt met een drugscrimineel. Juist omdat Lang, áls hij er al over nagedacht heeft, er het slechtst denkbare signaal mee afgeeft aan al die honderdduizenden fans die tegen hem opkijken. De jongens en meisjes voor wie hij een voorbeeldfunctie heeft, de mensen aan wie hij zijn vorstelijke salaris te danken heeft. Wat moeten zij wel niet denken?
En, tenminste zo interessant: hoe redeneren ze bij PSV, de club met een zo groot sociaalmaatschappelijk hart? Gelooft u mij maar dat ze in de kleedkamer balen van een ploeggenoot wiens moreel kompas zo verkeerd staat afgesteld als dat van Lang. Best kans dat enkelen zullen schamperen, zeker na een wedstrijd zoals afgelopen zaterdag tegen AZ, waarin hij zich volledig af liet bluffen door zijn directe tegenstander. Zo van: ‘Doe op het veld eens wat vaker stoer, rappertje.’ Of: ‘Je bent 25 jaar, kerel, geen kind van 15.’
Maar boven alles is het natuurlijk dieptreurig dat Lang blijkbaar niet het verstandelijk vermogen heeft om te beseffen dat het fout is wat hij doet. Want fout ís het. Publiekelijk loyaliteit tonen aan een voortvluchtige zware crimineel is een dikke middelvinger aan al diegenen die jou groot hebben gemaakt.